เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ผ่านมา หลายเรื่องอยู่ในความทรงจำ และหลายเรื่องก็ถูกลืมไปกับกาลเวลา
ถ้าเป็นรูปถ่ายของเหตุการณ์ไปอวยพรวันเกิดของบิ๊ก เมื่อ 1 ก.ย.2552 ก็คงจะเป็นรูปเจ้าของวันเกิด ยืนยิ้มแฉ่ง อยู่ในรูปถ่ายใบนั้น คนดูรูปก็รู้อยู่แค่นั้น แต่ไม่มีทางที่จะรู้ว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง กับรูปถ่ายที่ออกมาดูดี ก่อนที่จะเห็นภาพนั้น มีเบื้องหน้าเบื้องหลังอย่างไร แต่เมื่อเป็นคลิปวิดีโอ จึงเห็นความเคลื่อนไหวหลายอย่าง
กว่าจะได้ภาพออกมา ต้องใช้ความอดทนมากพอสมควรเหมือนกัน สรุปคือ..เหนื่อยว่ะ
..
ก่อนวันที่ 1 กันยายน พ.ศ.2552 เมื่อองอาจรู้ว่าจะถึงวันเกิดของบิ๊ก ก็อยากจะไปอวยพรวันเกิดด้วยตัวเอง ความจริงแล้ว จะโทรไปอวยพร ส่งข้อความไป หรือ จะส่งเมล์ไปอวยพรก็ได้ แต่เพราะอยากจะทำสิ่งที่พิเศษให้เพื่อนด้วยตัวเอง วันนั้น เป็นวันอังคาร วันทำงานปกติ ปกติช่วงเวลานั้น บิ๊กก็งานยุ่งอยู่แล้ว จะมีเวลาเจอกันรึเปล่า แต่ก็ได้โทรไปนัดกินข้าวเที่ยงกันซักครึ่งชั่วโมง ก็น่าจะได้ อย่างน้อยก็น่าจะมีเวลาพักเที่ยงกินข้าวมั่งล่ะ ซึ่งบิ๊กก็โอเค...
เช้าวันอังคารที่ 1 กันยายน พ.ศ.2552 องอาจมาหานายบอนตอน 3 โมงเช้า เมื่อเพื่อนตั้งใจจะไปอวยพร เซอร์ไพร์ววันเกิดให้บิ๊กถึงขนาดนี้ นายบอนก็เลยต้องลางานวันนั้น ..จากกาฬสินธุ์ องอาจขับรถมาถึงมหาสารคามเกือบ 10 โมงเช้า .. วันเกิดทั้งที ก็ต้องให้เค้กวันเกิด เมื่อขับรถผ่าน สามแยกกาฬสินธุ์ ที่อยู่ในตัวเมืองมหาสารคาม เจอร้านรับทำเค้ก องอาจเลยแวะเข้าไปสั่งทำเค้กวันเกิด เลือกเค้ก แล้วก็นึกข้อความที่จะให้เขียนลงหน้าเค้ก ยืนรออยู่ครู่ใหญ่ เค้กที่สั่งถูกบรรจุใส่กล่อง ใส่ถุง จ่ายเงินเสร็จ ก็ออกมา
ได้เค้กแล้ว องอาจตั้งใจจะหาของขวัญให้อีกสักชิ้น เลยขับรถไปที่ห้างเสริมไทย ขับผ่าน บขส.มหาสารคาม มัวแต่คุยเพลิน ขับรถเข้ามาทางที่เค้าให้วิ่งทางเดียว (วันเวย์) ไม่ได้สังเกตป้าย นายบอนก็ลืมดูอีก เลยเจอตำรวจดักหน้า ยึดใบขับขี่ตรงนั้น แล้วบอกให้รอจ่ายค่าปรับ องอาจหงุดหงิดพอสมควร แต่ก็ไปหาที่จอดรถ ไปซื้อของขวัญก่อน ขึ้นไปชั้น 4 ห้างเสริมไทย เลือกดูของขวัญในร้านกิฟช๊อฟ..เห็นองอาจเป็นคนที่มีบุคลิกห้าวๆ เอะอะ โวยวาย เฮฮา บ้าๆบอๆ แต่ตอนเลือกดูของขวัญ หยิบแต่ละชิ้นขึ้นมาดู ก็จะบอกว่า ของขวัญชิ้นนี้ เห็นแล้ว นึกถึงอะไร มีความหมายยังไง ตอนที่จะให้ของขวัญกับเพื่อน อยากให้เพื่อนนึกถึงอะไร.. เป็นคนพิถีพิถันเหมือนกัน
เลือกของขวัญได้แล้ว ก็เอาไปให้คนขายห่อของขวัญ ต้องเลือกกระดาษห่อของขวัญ เลือกโบว์ องอาจก็เลือกไม่ค่อยเป็น เลือกสีจืดๆ คนขายเลยเลือกให้ หยิบการ์ดมาเขียนอวยพร ติดที่โบว์ เสร็จ จ่ายเงินแล้วออกมา
เกือบเที่ยง ก็ขับรถมาที่วิทยาลัยเทมคนิคมหาสารคาม นายบอนโทรหาบิ๊ก เฮ๊ย สายไม่ว่าง โทรๆๆๆ ก็ไม่ว่าง ท่าจะไม่ได้เจอซะแล้วม้างเนี่ย เดินเข้าไปในวิทยาลัยเทคนิคฯ บิ๊กโทรเข้ามาบอกว่า อยู่ที่อาคาร 1 ตอนนี้ไม่ว่างยุ่งมากๆเลย คงไม่ได้กินข้าวด้วยแล้วนะ
นายบอน " เหรอ งั้นมีคนฝากของมาให้ เดี๋ยวเอาเข้าไปให้ละกัน ตอนนี้อยู่ในเทคนิคแล้ว" บิ๊ก " ได้ๆๆ มาที่อาคาร 1 เลย เข้ามาก็เจอเลย ห้องแรกน่ะ"
เอาละ เจอแว๊บนึงก็ยังดี เดินเข้าไปในอาคาร 1 บิ๊กกำลังยุ่งอยู่จริงๆ เดินไปเดินมาในห้องประชุม ยังทำงานอยู่เลย นายบอนก็เดินถือถุงของขวัญขององอาจเข้าไปหา องอาจก็เดินถือกล่องเค้กเดินตามหลังมา จะทำเซอร์ไพร์ส
พอถึงหน้าประตูห้อง บิ๊กมองเห็น คุยกับเพื่อนแป๊บนึงก็เดินมาหา มาปุ๊บ ก็ยืนกล่องของขวัญให้เลย องอาจก็มอบกล่องเค้กให้ นายบอนรีบหยิบกล้องมาบันทึกวิดีโอไว้
สั้นๆแค่นี้ ไม่ถึง 2 นาที บิ๊กไม่ว่างเลย แต่ก้ได้รับของ 2 ชิ้นที่องอาจตั้งใจมอบให้ ในวิดีโอ คงจะเห็นเค้ก เห็นข้อความที่เขียนบนหน้าเค้ก เห็นห้องทำงานของบิ๊ก ขนาดเวลากินข้าวยังแทบจะไม่มี ..วันเกิด..เพื่อนร่วมงานก็พึ่งจะรู้ตอนนั้น ตอนที่เห็นองอาจเอาเค้กให้
หมดเวลาอย่างที่เห็นในวิดีโอ องอาจกับนายบอนก็เดินไปนั่งกินข้าวที่โรงอาหารของเทคนิคนั่นแหละ ด้วยบรรยากาศที่องอาจคุ้นเคย เพราะองอาจเคยเรียนเทคนิคสระบุรีมาก่อน ก่อนที่จะขับรถไปรอจ่ายค่าปรับ เอาใบขับขี่คืนมา แล้วกลับกาฬสินธุ์
ช่วงปี 2552 ที่บิ๊กยังไม่แต่งงาน เพื่อนบางคนพยายามที่จะเป็นเจ้าของหัวใจของบิ๊ก องอาจก็ถูกแซวอย่างหนักเหมือนกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป องอาจก็บอกว่า ขอมีเพื่อนสนิท ที่คุยกันได้เหมือนเดิมดีกว่า และเค้าก็ทำให้เห็นจริงๆ ในอีกหลายครั้งที่เจอกัน
การบุกไปอวยพรวันเกิด ถึงตัว ถึงหน้าห้องทำงานเมื่อ 2 ปีที่แล้ว วันเกิดของบิ๊กที่แทบไม่ต่างจากวันทำงานวันอื่นๆ คือ งานเยอะ ทำแต่งานทั้งวัน ไม่ว่างเลย ... แต่ความตั้งใจ ความพยายาม และน้ำใจของเพื่อน ที่ทำให้วันพิเศษวันนั้น มีความหมายขึ้นอีกนิด เป็นวันเกิดที่ได้รับเค้กวันเกิดกับเค้าบ้าง แม้เจ้าของวันเกิดจะมีเวลาแค่นาทีกว่าๆ แต่ก็ทำให้ได้สัมผัสถึงน้ำใจของเพื่อนแล้วล่ะ
...แม้จะเป็นเพียงครั้งหนึ่งในชีวิตก็ตาม